Author Archives: kaajal Oza Vaidya

‘વિષાદ’ પણ એક યોગ છે…

કારકિર્દીનો સૂર્ય તપતો હોય ત્યારે એક બુદ્ધિશાળી, ભણેલો અને પ્રમાણમાં સફળ કહી શકાય એવો એક માણસ પોતાનું જીવન ટૂંકાવે છે. અફવાઓનું બજાર ગરમ થાય છે. સુશાંતસિંગને હેરાન કરનારા, ફિલ્મની રિલીઝ અટકાવનારા, એને ડિપ્રેશનમાં ધકેલનારા અનેક લોકો સામે કેસ કરવામાં આવે છે, સહી ઝુંબેશ ઉપાડવામાં આવે છે… સુશાંતનો છેલ્લો કલાક કેવો હતો, એણે કોની સાથે વાત […]

દિલ તો ઉલઝા હી રહા, જિંદગી કી બાતોં મેં

“હું આવી નહોતી !” એક કોર્પોરેટમાં કામ કરતી અત્યંત સફળ કહી શકાય એવી સ્ત્રી આંખમાં આંસુ સાથે કહી રહી હતી, “હું એટલી સિમ્પલ, સરળ વ્યક્તિ હતી. માતા-પિતાએ કહ્યું ત્યાં લગ્ન કર્યાં, જિંદગીની કોઈપણ બાબતમાં દલીલ કર્યા વગર બધું સ્વીકારી લીધું. છેતરાતી રહી… હવે, ચાલીસ વર્ષની ઉંમરે એકદમ સ્માર્ટ, કાબેલ, થોડી ચાલાક કહી શકાય એવી થઈ […]

બોલ, કી લબ આઝાદ હૈં તેરે, બોલ, કી સચ ઝિંદા હૈં અબ તક..

દરબારે-વતન મેં જબ એક દિન સબ જાનેવાલે જાયેંગે કુછ અપની સજા કો પહુંચેંગે, કુછ અપની જઝા (ઈનામ) લે જાયેંગે કટતે ભી ચલો, બઢતે ભી ચલો, બાઝુ ભી બહોત હૈ, સર ભી બહોત ચલતે ભી ચલો કી અબ ડેરે મંઝિલ પે હી ડાલે જાયેંગે ઐ જુલ્મ કે મારોં ! લબ ખોલો, ચૂપ રહેનેવાલોં ચૂપ કબ તક […]

બેલેન્સ એટલે બહાર = ભીતર, સહુ = હું

એક પોપટ હતો. કેટલાક વર્ષો સુધી પાંજરામાં રહ્યો, સોનાનું પાંજરું. ખાવાનું મજાનું. માલિક રોજ લાડ લડાવે, વહાલ કરે… માણસની ભાષા શીખવે. તેમ છતાં, પોપટ રોજ બહાર નીકળવા, ઉડવા અને સ્વતંત્ર જીવન જીવવા માટે ઝંખતો. એક દિવસ માલિક મૃત્યુ પામ્યો. એના દીકરાએ પાંજરું ખોલી નાખ્યું. પોપટને લાગ્યું એ મુક્ત થઈ ગયો છે. એણે બહાર નીકળીને પાંખો […]

અતીત યાદ હૈ તુઝે, કઠિન વિષાદ હૈ તુઝે…

સ્વાતંત્ર્યના સૂર્યોદયની સાથે જ બોંતેર વરસના સરદારના પ્રારબ્ધે એકીસાથે ત્રણ મોરચે પ્રતિકાર કરવાની ક્ષણ પેદા થઈ હતી. સરદારનું સ્વાસ્થ્ય દિવસે દિવસે કથળતું જતું હતું. આંતરડાનો વ્યાધિ, હરસ તથા કબજિયાતની પીડા, દમના કારણે શ્વાસોચ્છવાસમાં પડતી મુશ્કેલી – આ બધી શારીરિક વ્યાધિઓ સરદારને અંદરથી દિવસે દિવસે શિથિલ કરી રહી હતી. દેશી રાજ્યો સાથે મંત્રણાઓ કરીને આ સમસ્યા […]

અકેલે હૈં તો ક્યા ગમ હૈ ?

“ભઈ ! આપણને તો ફાવી ગયું છે. ઘેર રહેવાનું, વાંચવાનું, ટીવી જોવાનું, ચાલવા જવાનું અને લિમિટેડ અવર કામ કરવાનું…” એક ભાઈ બીજા ભાઈ સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. છેલ્લા સવા બે મહિનામાં ઘણા લોકોને આ પરિસ્થિતિ ગમવા માંડી છે. આંખ ખુલે ને સીધા દોડવા જ માંડતા કેટલાય માણસોએ આટલો બધો સમય ઘેર રહીને, ઘર-પરિવાર અને […]

અભાવમાં સ્વભાવ બદલાયો છે? નિભાવ શીખ્યા?

છેલ્લા બે મહિનાના સમયમાં આપણે બધાએ સાંભળેલી, મળેલી ખબરો ઉપર આધાર રાખીને દિવસો કાઢ્યા છે. મિડિયા હોય કે વ્હોટ્સએપ યુનિવર્સિટી, સચ્ચાઈ સંપૂર્ણપણે કોઈના સુધી પહોંચી નથી, અથવા તો જે પહોંચી તે સંપૂર્ણ સચ્ચાઈ હતી કે નહીં એવી ખાતરી કરવાનો પ્રયત્ન આપણે કોઈએ કર્યો નથી. લોકડાઉન-4.0 દરમિયાન ગુજરાતમાં કોરોનાના કેસીસ વધ્યા એવી એક ફરિયાદ અખબારો અને […]

કુદરતનો અવાજઃ ડેસીબલ્સ વધતા જવાના છે !

ગુજરાત કોરોના વાઈરસના ભયમાંથી આળસ મરડીને બેઠું થઈ રહ્યું છે. વિશ્વમાં આવેલી અનેક મહામારીઓ વિશે આપણે છેલ્લા થોડા દિવસમાં કોઈ લેસન રીવીઝન કરતા હોઈએ એમ જાણ્યું. વ્હોટ્સએપ યુનિવર્સિટીથી શરૂ કરીને કોરોના અને કોવિદ-19ના સત્યો, માન્યતાઓ વિશે સરકાર, હોસ્પિટલ્સ, ડોક્ટર્સ પોતપોતાની રીતે લોકોને જાગૃત કરતા રહ્યા. પોઝિટિવિટીના મેસેજ ફેલાતા રહ્યા. માણસોએ પોતાની રીતે આ ખરાબ સમયમાં […]

મોટીવેશનઃ માઈન્ડ ગેમ કે મની મેકિંગ?

છેલ્લા 62 દિવસમાં ડિપ્રેસ, સપ્રેસ થયેલા લોકો ક્યાંક ને ક્યાંક પોતાના મગજને કામ કરતું અને હૃદયને ધબકતું રાખવા માટે આધાર શોધતા રહ્યા છે… ઓશોથી શરૂ કરીને સદગુરુ અને રેડિયો જોકી, એક્ટર્સ, સાહિત્યકારો અને સામાન્ય માણસે પણ પોઝિટિવ વાતો સોશિયલ મિડિયામાં શેર કરીને ઘરમાં ગોંધાયેલા અનેક લોકોને આનંદમાં રાખવાનો કે આશા આપવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. આ […]

ફર-ગેટ નહીં, ફર-ગીવ…

“આ દુનિયામાં બે વ્યક્તિ વચ્ચે જે કંઈ થયું એને એ બંને જણા ભૂલી જાય તો સાથે રહી શકે, કે પછી, એકબીજાને માફ કરે તો બે જણા સાથે રહી શકે ?” ડેવિડ – એક પતિ, પોતાની પત્ની, ડાયનાને કહે છે. આ ડાયલોગ 1993માં રીલીઝ થયેલી એક ફિલ્મ ‘ઈનડીસન્ટ પ્રપોઝલ’નો છે. એડ્રીયાન લીન નામના દિગ્દર્શકે લગભગ સત્યાવીસ […]